maandag 29 augustus 2016

De laatste week.

Ook de laatste vakantieweek was heel erg leuk.
Lila kwam weer spelen.

 

In het bos viel het me op hoe open Pelle nu is voor de wereld om hem heen, dat was nieuw. Zo was hij geïnteresseerd in een slak, die hebben we samen uitgebreid bekeken en we hebben zachtjes langs de rand van de vijver gelopen en alle kikkers bekeken die erin sprongen, we hebben nieuwe paadjes gelopen en een geheim weggetje ontdekt achter het voetbalveld.. En we hebben springbalsemienen aangeraakt, de zaaddoosjes springen open als je ze aanraakt, dat vond Pelle spannend maar ook heel interessant.

Op woensdag moest Pelle al weer naar de orthodontist. Daar zijn we in een hele grote boog naar toe gefietst.   



Jammer genoeg was de molen dicht. We gaan een andere keer kijken.

Prachtige luchten onderweg.
De vloer in het stiltecentrum. Die beweegt als je er op staat. Pelle kijkt hoe het werkt.

Donderdag is hij bij Mya geweest. Deze keer was het speciaal, want Mya begeleid een oudere jongen, die qua geest nog heel jong is. Het leek ons een goed idee om Erik (niet zijn echte naam) en Pelle een keer samen te laten spelen. Het kwam goed uit dat het zo zonnig was, want de jongens houden beiden erg van zwemmen, wat het contact makkelijker maakt.


We lopen naar het meer.  Erik houdt graag een hand vast tijdens het lopen. Hij pakt Pelle's hand. Pelle laat dit volledig toe en zo lopen ze samen naar het meer. Ondertussen praten ze wat. Erik heeft een vrij bijzondere manier van communiceren. Zo kan hij 10 keer op een dag vragen hoe het met je gaat, of jij zijn vriend kent, of je vader een motor heeft of dat hij vroeger op school een juf heeft gehad die Monique heet. Hij is wat van de hak op de tak en maakt associaties in wat op dat moment in hem opkomt. Pelle kan hier volledig in meegaan. Hij toont geduldig als Erik voor de zoveelste keer heeft gevraagd hoe het met Pelle gaat. En geeft hij serieus antwoord op al zijn vragen. Pelle is ook eerlijk en zegt bijvoorbeeld: 'Dit heb je al gevraagd/ gezegd Erik'. Wel vraagt hij zich af waarom Erik dit doet en vraagt hij mij om uitleg. Hij is echt nieuwsgierig en staat volledig open. Pelle neemt ondertussen de rol op zich van leraar. 'Ik zal je wat leren, Erik', zegt hij dan. En vertel hij iets over de sterren en wanneer je ogen licht kunnen waarnemen. Ik vond het nogal een verwarrend verhaal maar Erik luistert en vindt het gezellig als Pelle praat. (...)
Ik vond het een geslaagde middag. Nadien had Erik het er nog veel over. Volgens mij vond Pelle het ook fijn, het is prettig voor hem dat hij in dit contact degene is met meer vaardigheden. Dat hij zich eens groter kan voelen, de wijste kan zijn. Het doet Pelle goed en wordt zijn zelfvertrouwen versterkt. We gaan het zeker nog een keer organiseren.

Dit weekend was er de traditionele afsluiting van de vakantie. Vader en zoon gingen met de trein naar het spoorwegmuseum in Utrecht. Pelle had helemaal zelf een mooie uitdraai gemaakt van het reisschema inclusief voorblad en nietjes.


 En tot slot was er gisteren ook nog kermis in onze stad. Heerlijk.



Al met al hebben we een geweldig leuke vakantie gehad. Was ik vorig jaar gefrustreerd omdat Pelle zo weinig deed en steeds maar bij ons in het vakantiehuisje bleef, nu is mijn gevoel compleet anders. Wat is de vakantie leuk en afwisselend geweest en wat wordt Pelle zelfstandig. Hij is zelfs een keer alleen naar het zwembad geweest.
Het was fijn om thuis te blijven. Mark en ik konden extra dingen doen in huis en voor zijn moeder zorgen, met wie ik een paar keer naar het ziekenhuis ben geweest omdat ze haar hand gebroken had. Door het mooie weer en ons verblijf in het oude zomerhuisje hadden we een echt vakantiegevoel en de energie om veel leuke dingen te doen en van elkaar te genieten. Jammer dat het nu allemaal voorbij is. Kon ik de tijd maar stopzetten, af en toe.

zondag 21 augustus 2016

Aan het meer.

Wat vielen met onze neus in de boter. Stralend weer,


net toen wij een weekje naar het meer gingen, naar het oude zomerhuisje van Mark's ouders.



 
 Ons uitzicht.
 

 Er kwam familie en vrienden langs

Lekker in de zon op de steiger


Ans en Jeroen zetten hun tent op.


Oma Janny
en Pelle vermaakte zich uitstekend! Veel zwemmen, al of niet met de krokodil,


 





en op een surfboardje.




Maar ook veel varen. Hij vond het geweldig, aan het roer.




Kapitein Pelle. In de voetsporen van z'n overleden opa.
Wat bijzonder was, is dat hij ging spelen met een emmer en water. Onder het mom van schoonmaken ging hij spontaan aan de slag. Ik wist niet wat ik zag.



 

En natuurlijk moest er ook af en toe gefilmd worden. Dit keer met de I-pad.


Dinsdag hebben we pannenkoeken gebakken


en zondagochtend heeft hij, na een korte instructie, een binaire puzzel van 2 sterren opgelost. Hij begint meer informatie met elkaar te combineren. Een grote stap.


Verder hebben we ook veel spelletjes gespeeld


 en af en toe gekeken naar de Spelen.

Jammer, man.
en ik heb weer een prachtig boek gelezen. Het vervolg op De paardenjongen, De lange weg naar huis. Over een vader die met zijn zoon op avontuur gaat in Afrika, Australië, Nevada en Roemenië.


 Afgelopen zaterdag zijn we naar Meester Kikker geweest, in de bioscoop.


Het was kortom een fantastische week. De zon, het water, de mensen zorgden voor een echt vakantiegevoel. Volgend jaar weer??



zondag 14 augustus 2016

4e vakantieweek.

Ik zag er van tevoren wel tegenop: 6 weken thuis met Pelle. Maar wat gaat het goed!!! We hebben gewoon een hele fijne tijd.
Deze week waren we weer lekker actief en ik genoot ervan. Hoogtepunt was het bezoek aan het klimpark in Grolloo. Daar waren we wel eerder geweest, maar altijd in het kleine klimpark. Daar had Pelle zich dit jaar ook op ingesteld, maar bij de kassa bleek dat hij gezien zijn leeftijd ook naar het grote park kon. Verrassend genoeg wilde hij dat wel (nadat hij een tijdje aan het idee had kunnen wennen). Hij heeft meer dan 2 uur heel geconcentreerd geklommen op heel veel verschillende manieren. Prachtig om te zien.

 


 

Op de natste dag van de week zijn we naar het zwembad in Veendam gegaan, waar het ontzettend druk was. Maar dat is geen probleem voor ons waterratje. We gingen elk onze eigen gang (ik op plekken waar ik baantjes kon trekken, Pelle was overal en nergens) en dat is wel eens heel anders geweest. Een paar jaar geleden moest ik altijd in zijn beurt blijven. Nu vraagt hij alleen af en toe nog of ik even kom kijken bij bijvoorbeeld de glijbanen.



 En hij wilde ook naar de film. Kwam zelf met een suggestie (!): Finding Dory.



Thuis heeft hij aan Mark het verhaal een beetje na vertelt en dat was ook voor het eerst, want hij vertelt maar weinig en zeker geen verhalen na (die kijkt en leest hij ook nauwelijks). Voor mij een teken dat hij dingen beter gaat begrijpen. Erg bemoedigend.

We hebben ook iets gedaan dat helemaal nieuw is voor Pelle: een sudoku oplossen. Ik deed een beetje mentaal voorwerk en liet hem de stappen zien die je kunt volgen. Hij pikte het snel op en dat had ik niet verwacht, omdat je informatie met elkaar moet combineren. Maar zie hier het resultaat: de puzzel uit de krant helemaal ingevuld.


 Daarnaast deden we wat gewone dingen zoals boodschappen doen.


En een ijsje mocht natuurlijk ook niet ontbreken. Dit keer zelfgemaakt bananen-yoghurt ijs.

Verder is hij op bezoek geweest bij de beide oma's en hebben we zelfs weer een spelletje gespeeld. Dan juich ik inwendig, want ik vind dat zó leuk. Deze heet Vlotte Geesten en is een reactiespel. Ik was enorm blij dat Pelle het ook leuk vond om te doen.



En intussen hebben Mark en ik onze zolder ook fantastisch mooi opnieuw ingericht. Dat is ook een voordeel van thuis blijven, we hebben er nu tijd voor (Mark had nog geen vakantie, maar heeft de afgelopen weken wel een paar extra vrije dagen opgenomen). Ik heb nu een heerlijke werkplek voor mijn grote hobby: zelf kleren maken.

 Volgende week is Mark vrij. Dan gaan we nog iets speciaals doen. Stay tuned.

zondag 7 augustus 2016

De derde week.

Vorige week is Pelle een aantal dagen naar een speciale groepsvakantie voor autistische kinderen geweest. Hij vertelt er haast niets over, maar uit wat ik begrijp vond hij het wel redelijk leuk.
Afgelopen week was hij weer thuis en ondanks het wat wisselende weer verloopt het allemaal heel ontspannen en afwisselend. Hij is nog 2 middagen naar de BSO geweest en heeft met Gemma en Mya gespeeld.
In tegenstelling tot vorig jaar wordt hij ook zonder die ondersteuning wat ondernemender.
Heel opmerkelijk en bemoedigend.

Wat hebben we zoals gedaan? Op zondag was er weer een open dag van de FC. Daar is hij met Mark naar toe gegaan.




Woensdag een klassieker, brownies bakken.



Sommige dingen zijn echt bijzonder. 
Zo vond hij het leuk om een nieuw kaart spelletje te spelen, dat hij voor z'n verjaardag gekregen heeft. Het is vrij simpel, een soort pesten. Ik had het uitgezocht in verband met z'n liefde voor katjes.


En in de keuken ging hij met een schaar en zelfs met een schroevendraaier aan de slag om het cadeautje van Mya uit te pakken. Heel gewoon voor een gemiddeld kind, maar Pelle doet haast nooit iets met voorwerpen en gereedschap.



En hij maakt ook zelden een tekening. Maar hier heeft hij zowaar, zonder dat ik hem heb gestimuleerd, een croissantje getekend (en een pannenkoek, en patatjes).


Hij heeft ook nog even met een autootje gespeeld

én een boek gelezen. (Weerwolvensoep).



Allemaal dingen die hij zelden doet. Voetbalgidsen leest hij trouwens wel heel veel en hij heeft zelfs voor het eerst een boek gekocht. De nieuwe seizoensgids die bij Voetbal International zat. Ik wist niet wat ik zag. Dat hij zomaar een tijdschrift in het wagentje neerlegde.

Vandaag hebben we een kleine 30 kilometer gefietst en onderweg ook nog getrimd bij wat toestellen.




Al die inspanningen moeten natuurlijk bekroond worden met een klein ijsje.



Volgende week gaan we lekker verder. Geen BSO, geen spelers, maar wel wat leuke uitjes met z'n tweetjes. Ik heb er zin in.