dinsdag 17 mei 2011

Ontwikkeling.

Als je dit blog wat vaker leest, dan krijg je misschien de indruk dat het voordurend steeds maar beter gaat met Pelle. Dat is niet zo. Soms lijkt hij even stil te staan of terug te vallen op gedrag dat hij een tijd geleden veel vertoonde. Ik denk dat dat heel normaal is in de ontwikkeling van elk kind. (Hoewel ik geen expert daarin ben. Maar een leek ben ik ook niet helemaal, want ik heb in een ver verleden pedagogiek gestudeerd). Op dit moment is Pelle weer wat moeilijker bereikbaar. Ik moet vaak mijn vragen weer herhalen, voordat ik antwoord krijg. Dan is hij al met z’n gedachten in z’n eigen wereld. Wat me aan de andere kant wel opvalt, is dat zijn mimiek enorm is verbeterd, de laatste maanden. We botsten afgelopen zondag per ongeluk tegen elkaar op en ik deed me zeer. Hij keek me oprecht bezorgd aan. Ik had dat nog nooit zó duidelijk bij hem afgelezen. Z’n stem is ook veel minder monotoon en ik hoorde hele mooie stembuigingen, vanochtend, toen hij aan het zingen was. Daarin overtreft hij nu al zijn ouders.
Vanavond hebben we weer een spelersvergadering, en gaan we bespreken of we nieuwe doelen gaan opstellen, of op de oude voet doorgaan. Ik ben benieuwd wat Lila, Christa en Hella, onze coach, gaan zeggen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten