donderdag 8 december 2011

Thomas in de mijn.



We hebben thuis een film over Thomas de trein waarin hij verdwaald in een mijn. Hij rijdt achter een wagentje aan, over het spoor de mijn in en door een stootblok heen. Dan beland hij in het water en wordt meegetrokken door de stroom naar de uitgang. Toen ik gisteren met hem boven aan het spelen was wilde Pelle graag weer onder de dekens gaan liggen. Ik trok ze over ons hoofd en toen het zo donker was zei ik dat het leek alsof wij net als Thomas in de mijn zaten. Vervolgens begon Pelle allemaal vragen te stellen over Thomas. Hoe het komt dat hij in het donker in de mijn rijdt en met licht er weer uit. Waarom het wagentje een andere kant uitrijdt dan Thomas. Waarom Thomas door het hek heen rijdt. Waarom het donker is in de mijn. Waarom Thomas de uitgang niet kan zien. Waarom zijn lichten uitgaan als hij in het water terechtkomt. Waarom Thomas in het water een rondje draait. Waarom de poppejes in de film niet bewegen. Of Thomas in het echt ook kan praten.
Ik beantwoord de vragen zo goed als ik kan terwijl we lekker naast elkaar met onze hoofden op 1 kussen liggen. Interessant is, dat hij op een gegeven moment ook vragen ging stellen over andere scenario’s. Wat Thomas zou doen als hij op het spoor was blijven staan want hij kan immers niet keren. Wat er met het wagentje gebeurde. Ik zei dat ik dacht dat het wagentje wel in de mijn zou blijven. Als ik zo’n soort vraag beantwoord vraag ik vaak ook aan Pelle: “en wat denk jij?”. Hij gaat daar nooit in of antwoord zoiets als: ‘Dat denk ik ook”. Meestal zegt hij: “Nee, jij moet het zeggen”. Maar gisteren was het anders. Kennelijk vond hij het geen fijn idee dat het wagentje in de mijn achter zou blijven. Hij zei zoiets als: ‘Ik denk dat de dikke controleur gaat zoeken en dat het wagentje terugrijd over het spoor”. Het is weer een teken van zijn groeiende vermogen om creatief te denken. En voor mij weer een gouden moment. Het was zo fijn, met z’n tweetjes pratend over Thomas. Dicht tegen elkaar aan, lekker warm en alle twee een beetje moe. Pelle vond het zelfs jammer dat het tijd was om naar zwemles te gaan. Ik ook.

1 opmerking: