dinsdag 27 maart 2012

Moe.

Soms ben ik een beetje Pelle-moe. Dan heb ik helemaal geen zin om al weer met hem te spelen, om alweer al zijn vragen te beantwoorden, om al weer naar hem te luisteren. Dan wil ik zo graag dat hij zelf dingen doet en mij even met rust laat.
Soms bots ik met de realiteit. Dan wil ik zo graag dat hij anders is, dat hij dingen doet die hij niet doet. Dan heb ik een plaatje in mijn hoofd van het ideale, speelse,
creatieve, rustige kind waar hij niet op lijkt. Dan oordeel ik over hem. Dan blokkeert mijn energie en liefde. Soms ben ik een beetje Pelle-moe.

2 opmerkingen:

  1. dat kan ik goed begrijpen.
    het is ook niet niks om continu met je kind bezig te moeten zijn.
    want in principe kan pelle niks allen.
    of nou ja hij kán het wel maar door zijn beperking is dat voor hem heel moeilijk.
    zelf zou ik het ontzettend lastig vinden en weet dan ook niet of ik dit wel kan hoor.
    je bent ontzettend goed bezig, een heleboel ouders zullen hun kind in een instelling stoppen enz.
    je bent een TOPPER!
    liefs,
    kimberley

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is geen fijne gedachten om te hebben en geen fijn gevoel om te voelen!
    Maar het is wel herkenbaar. En het is ook geen schande....

    Jouw grenzen zijn ook onderdeel van jullie relatie, het feit dat hij autisme heeft, veranderd dat niet.
    Compassie met Acceptatie, volledig, dat is het moeilijkste om te bereiken. Niet alleen naar een veeleisend kind toe. Vooral ook naar jezelf!!
    Wees dus een beetje lief voor jezelf.

    Gr Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen