donderdag 28 juni 2012

Alleen spelen.

Sinds een paar weken hebben we een nieuw doel aan het programma toegevoegd: alleen spelen.
Dat is tot nu toe heel erg moeilijk voor hem. Eigenlijk wil Pelle het liefst altijd aandacht en hij zegt dan ook heel vaak: 'mamma, kijk!', of begint te praten als ik in een andere kamer of de keuken ben.
Om een andere reden is alleen spelen ook moeilijk: Pelle speelt haast niet met speelgoed. Hij praat het liefst over zijn favoriete onderwerpen (torens, sirene, kerk, bussen, trein). Als hij bij oma op bezoek gaat, wil hij ook het liefst alleen maar met haar praten.
Er komt nu een klein beetje verandering in, omdat hij nu zelf kan lezen en ik hoop dat als hij straks wat fantasierijker wordt, het speelgoed ook meer voor hem gaat leven. Maar daar wil ik niet op wachten, ook met het oog op de zomervakantie. We zijn dan in die 6 weken  héél veel dagen 12 uur per dag bij elkaar, en dan is het voor mijzelf ook belangrijk dat ik af en toe een pauze heb.
Daarom oefenen we nu elke dag.
Hieronder kun je een stukje uit het speelverslag van Lila lezen. Je ziet dat Pelle het lastig vindt, maar ook dat hij een creatieve oplossing voor zijn ongenoegen bedenkt, en daardoor snel over zijn negatieve emotie heen is.

Alleen spelen
Pelle wilde tekenen en ik had de klei gepakt. Samen zaten we aan tafel en waren lekker bezig.
Na een tijdje heb ik de timer gezet, in overleg met Pelle nu 12 minuten.
Halverwege het tekenen wilde Pelle ineens naar boven lopen om de tekening aan mamma te laten zien. Ik heb hem gezegd dat het nu niet kon, want we waren juist aan het oefenen om alleen te spelen en dat je dan ook niet met anderen praat. Als het belletje van de timer ging dan kon hij het laten zien.
Pelle vond dit wel moeilijk en begon toen ijverig te schrijven.
Hij schreef: ’Pelle vint het niet leuk dat hij niet mag praaten’ 



 en liep met het papier naar mij toe. Ik vond het zo slim van hem en moest er in mijzelf ook erg om lachen. Ik zei dat ik het zou lezen als de timer af zou gaan. Hij is toen verder gegaan met tekenen en heeft zelfs ook nog even gekleid.
Toen de timer ging heb ik hem natuurlijk weer overladen met complimentjes en de tekst gelezen. Geweldig dat hij dat nu kan opschrijven en deze oplossing had verzonnen!
Ik heb hem geprobeerd uit te leggen dat mamma en pappa soms ook iets anders aan het doen zijn en even niet met hem kunnen praten. En dat het dan juist heel fijn is als je alleen kan spelen en het leuk hebt.

We hebben inmiddels onze vraag aan hem iets anders geformuleerd. Het is namelijk niet zozeer de bedoeling dat hij leert zwijgen, maar wel dat hij met uitgestelde aandacht leert omgaan.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten