donderdag 26 juli 2012

De zomervakantie en ik, deel 1.


Als Pelle vakantie heeft, breekt voor mij juist een hele intensieve periode aan. Hij is de hele dag thuis, of we gaan samen weg. Soms kijk ik wel eens met verwondering naar andere kinderen, die met elkaar op straat spelen, of in de tuin. Of die zichzelf vermaken in de zandbak, of met de waterbaan. Bij ons is dat anders.
Afgelopen maandag zijn we naar een strandje bij ons in de buurt geweest. We hadden wat schepjes en een emmertje meegenomen, omdat ik tot mijn vreugde zag dat Pelle laatst bij iemand spontaan in de zandbak met zand aan het spelen was. Eerst hebben we de boel verkend. We zijn samen het water in geweest en zijn naar de verschillende speeltoestellen gelopen. Terwijl hij daar aan het klauteren was, zat ik in het gras. Toen terug naar onze handoeken. En zowaar ging Pelle steeds even alleen naar het water, en weer terug. Het spelen met zand lukte ook een beetje, hij heeft 2 torens gemaakt. Dat deed hij wel dicht bij mij, en niet aan de vloedlijn. Hij wilde ook graag dat ik alles bekeek. We hebben samen in het water gespeeld, met de band en hebben daarna een ijsje opgehaald. Dat heeft Pelle in de schaduw opgegeten, terwijl hij in mijn armen lag. Het was een hele leuke middag, maar niet echt lui strandleven voor mij. Al met al zijn we ongeveer twee en een half uur op het strand geweest en in de tussentijd heb ik 1 artikel in een tijdschrift kunnen lezen.
Het is een illustratie van wat vakantie betekent voor hem en voor mij.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten