dinsdag 11 september 2012

Het derde jaar begint.


Deze zomer is het twee jaar geleden dat ik met het spelprogramma begon. Geïnspireerd door de verhalen van Son-Rise, de cursus CSL en in het vertrouwen dat er voor Pelle nog zo veel mogelijk was ben ik begonnen volgens het boekje: in zijn slaapkamer, contact maken door in zijn belevingswereld te stappen en door goed te kijken naar mezelf en mijn houding tegenover hem.
Ik kwam laatst het filmpje weer tegen dat destijds is gemaakt van hem en mij. Een jongetje van 4 (bijna 5) dat steeds maar vragen stelde over de bus en er een stukje mee ging rijden. Een jongetje met een prachtige ziel, die altijd goed in zijn vel zat, maar anders was dan de kinderen om hem heen.
Ik begon alleen, en al snel kwam Christa erbij. Ik vroeg een PGB aan en nam Lila aan. Toen de stage van Christa afliep kwam Tamara erbij. Wat hebben we veel gespeeld met hem en wat hebben we veel vrolijke, ontroerende en soms (voor mij) frustrerende momenten gehad. Pelle wilde graag naar buiten en inmiddels spelen we allang niet meer alleen op zijn slaapkamer.
Pelle lijkt niet meer op dat jongetje van toen, dat ons eindeloos dezelfde vragen stelde (“Is de deur van de molen open of dicht?”) en geen telefoongesprek kon voeren omdat hij niet luisterde naar wat de ander zei.
Afgelopen zondag voerde hij zowaar een act op en dat was heel humoristisch en geweldig om te zien. Vanochtend ging de bel: hij stond met zijn spaarpot voor de deur alsof hij een collectant was. Hij wil namelijk dolgraag 9 (ja, 9) golfkarretjes en die zijn duur, dat heeft hij nu wel begrepen.
Dit jaar wordt het derde CSL jaar. Er is nog een speler bijgekomen, Mart, en dat is heerlijk. Als die mensen die zich voor hem inzetten, het geeft me zo'n rijk en goed gevoel.
Ik speel zelf de laatste tijd niet meer zo intensief, doe wat meer gewone moederdingen met hem (voorlezen, met hem naar zwemles, een tochtje maken op de fiets). Maar ik merk dat ik dat nu ga missen, de gouden momenten dat we elkaar hebben geschminkt, met kaartjes gespeeld, van het bed een boot bedacht. Ik ga weer wat vaker terug naar dat kamertje, waar het allemaal begon.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten