donderdag 12 februari 2015

Achter de computer.

Prachtige foto-illustratie van Paul Faassen in het Volkskrant Magazine van 7-2-2015

In de Volkskrant van afgelopen weekend stond een stuk over digitaal opvoeden. Dat is moeilijk voor ons als ouders omdat wij niet zijn opgegroeid met een computer en de neiging hebben om dat ding, en dan vooral de I-pad, als tijdverspilling te beschouwen. Maar, is de moraal, de computer is niet meer weg te denken uit deze wereld en kan heel educatief zijn. Het beste is om je kind niet té lang te laten kijken en om hem te leren om er mee om te gaan. Dat laatste doe je door mee te kijken. Dan weet je wat hij ziet en kun je erover praten. Zo kun je hem hem bijvoorbeeld leren om niet alles wat wordt geschreven voor zoete koek aan te nemen, om om te gaan met digitaal pesten en om waakzaam te zijn. Niet iedereen in de sociale mediawereld heeft immers goede bedoelingen. Ook kun je zelf op zoeken naar leuke spelletjes en een beetje voorselecteren waar je kind zijn tijd aan mag besteden.

Ik lees dit soort artikelen graag, omdat ik nieuwsgierig ben naar de opvattingen van andere ouders en omdat die digitale opvoeding bij ons thuis ook speelt. Maar zoals bijna altijd met dit soort zaken op een heel andere manier dan bij de meeste kinderen. Want Pelle doet geen interactieve spelletjes en maakt nog helemaal geen gebruik van Instagram of Facebook. Voor dat laatste is hij met zijn 9 jaar nog te jong en bovendien hij heeft ook geen eigen telefoon. Toch zit hij veel achter de computer. Hij kijkt keer op keer naar dezelfde filmpjes op You Tube. Over treinen, patat, de kermis, bussen, snoepgoed, voetbalwedstrijden. Hij kent inmiddels complete wedstrijdverslagen uit zijn hoofd en citeert ze de hele dag door.
Het irriteert me soms, dat hij steeds weer naar dezelfde dingen kijkt. En dat hij, als hij niet achter de computer mag, niets anders gaat doen. Dan blijft hij op de bank hangen, gaat kletsen of fruit eten. Maar niet spelen. Dat is na al die jaren nog steeds iets dat niet vanzelf gaat bij hem.
En natuurlijk is het ook makkelijk, voor mij. Hij mag elke dag om half 6 achter de laptop, als ik ga koken. In het weekend mag hij zelfs tot 10 uur computeren, zodat wij kunnen de krant kunnen lezen. Maar dat betekent dat hij op zondag 2 uur naar een scherm zit te staren en dat vind ik toch eigenlijk te veel. Dus nu moet hij eerder stoppen en af en toe mag hij er doordeweeks helemaal niet meer achter. Ik probeer alternatieven aan te bieden. Hem wat meer voor televisie te interesseren. Ik heb een DVD van Freek Vonk aangeschaft en dat vind hij leuk. Maar ook bij de bioloog blijft de neiging tot herhaling heel erg sterk. Hij wil het liefst steeds dezelde 2 à 3 afleveringen bekijken en ik moet mijn best doen om hem nieuwe avonturen te laten ontdekken.
Het leuke is wel dat Pelle laatst naar de dierentuin wilde. Die neushoorns die je bij Freek ziet, die zijn toch wel leuk. Nou, dat hoeft hij geen 2 x te zeggen. Wat fijn dat hij zich voor dieren gaat interesseren. Dus zijn we op een koude zondag naar Emmen geweest om daar nijlpaarden, apen, krokodillen en nog veel meer te zien. Life. Net zo leuk als op een scherm.

Ook de tijd dat hij televisie mag kijken is beperkt. Vandaar dit briefje op de deur, laatst. "Mama, ik kijk even freek als je het niet goed is doe ik hem gelijk uit als je er bent". Dat hoefde niet. Ik gun hem ook zijn ontspanning.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten