donderdag 30 april 2015

Moeders.

Afgelopen zaterdag was er de landelijke ontmoetingsdag van Horison, de vereniging die in Nederland de CSL methode uitdraagt. CSL staat voor contactgericht spelen en leren en is de Nederlandse variant van de SonRise aanpak.
Drijvende kracht achter Horison is Anneke Groot. Zij heeft inmiddels een mooi boek geschreven over contact, getiteld Houvast. Ik kom daar in een aparte blogpost op terug. Anneke is de moeder van twee zoons van in de twintig en is jaren geleden begonnen met spelen met haar jongste, die destijds met klassiek autisme was gediagnosticeerd. Inmiddels doet hij een MBO opleiding en is hij onder andere spelleider op de terugkomdagen. Dankzij hem ken ik nu het spel Weerwolven van Wakkerdam.
Elk jaar zie ik ook Jenny weer, de moeder van Tom (niet hun echte naam). Tom is net iets jonger dan Pelle en we kennen elkaar nog van de cursus CSL van 5 jaar geleden. Jenny heeft voor Tom een complete speelkamer aan haar huis laten bouwen. Vorig jaar zaten we beide even in een dip. Wat hadden we na al die jaren bereikt? “Tom praat nog steeds niet”, zei Jenny en ik somberde met haar mee: “Pelle heeft nog steeds geen vrienden”. Het was daarom geweldig om te horen dat Tom nu af en toe al 2 woorden in een zin kan zeggen! Dat geeft me dan zo veel vertrouwen en energie om ook voor Pelle gewoon door te gaan met alles. En om geduldig te zijn. Alles op z’n tijd, voor onze kinderen.
De dag werd ingeleid door Michèle Kuiper. Ook weer zo’n bijzonder moeder. Toen bleek dat haar kind autistisch was is ze zich gaan verdiepen in manieren om hem te ondersteunen en uiteindelijk is ze orthopedagogiek gaan studeren. Ze vertelde over Emerging Body Language. Heel in het kort komt dat er op neer dat je goed afstemt op je kind, meegaat in zijn beweging en dan bewust een pauze neemt. In die pauze kan je kind zijn reactie organiseren en daar kun je dan op doorborduren. Michèle liet filmpjes zien waarin de grote effectiviteit van deze benadering naar voren kwam. Het mooie daaraan vond ik dat het weer een bewijs is van de kracht van contact en dynamiek in de relatie met je kind.
Steeds weer zie ik de kracht van moeders om me heen. Niet alleen afgelopen zaterdag. Ook de twee vrouwen die de cursus van Steven Wertz hebben georganiseerd, Esther Sjouke en Marjoleine Leliveld hebben zich ongelooflijk voor hun dochters ingezet en hebben zich op allerhande vlakken laten scholen. Hun persoonlijke verhalen vindt je hier.
En dan is er nog een vrouw als Saskia Buma, die een hele organisatie, Mama Vita, opzet zodat moeders zich met elkaar kunnen verbinden en elkaar kunnen steunen.
Ik weet me op cursussen en op dit soort dagen in uitstekend gezelschap en ik voel me zo gesterkt door al die energie en het doorzettingsvermogen dat ik om me heen zie en ervaar. We hebben niet alleen prachtige kinderen, maar die kinderen hebben ook hele krachtige moeders.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten