vrijdag 8 mei 2015

Meivakantie.

Ach, wat houd ik toch van de vakanties. Ze zijn altijd zo intensief. Vroeger was het een opgave. Hoe kwam ik de tijd door met een kind dat niet kon spelen? Ik was soms al opgelucht als hij even naar de WC ging. Even een moment om tot rust te komen, hoe klein ook. Inmiddels kan Pelle zo veel meer en ben ik van de intensiteit die het spelen en opvoeden met zich mee brengt gaan houden. Ik ben veel veerkrachtiger geworden en hoef het ook allemaal niet meer alleen te doen. Samen met de spelers, met Mark en oma Janny en de BSO waar hij 2 middagen naar toe kan is het prima te doen.
En het fijne is, dat Pelle nu veel meer begint te vertellen. Over wat hij meemaakt, wat hij denkt en hoe hij zich voelt. Dat is heerlijk, want daardoor kan ik hem ook weer meer aanreiken. Dat geeft weer een hele nieuwe dynamiek aan de opvoeding.

Even een kleine impressie van de afgelopen week.

Joggen in het bos, met z'n drieën. Je samen met je vader verstoppen voor je trage moeder.

Treinuitje met Mark. Nee, hij is niet gevallen. Hij filmt de trein.
Helemaal naar Almelo op en neer. Hier voor het stadion.


Stickers plakken in het griezelige boek.



Spelen met Lila in het bos.
... met een bolletje gekleurd draad, want Pelle wilde heel graag dat ik weer een route zou uitzetten en dat heb ik gedaan. Dit keer had ik het echt dwars door het bos gedaan en zat ik zelf verstopt achter een boom. Pelle had mij echt niet gezien en dat was heel spannend. Toen hij dichtbij was deed ik een vogeltje na zodat hij niet heel erg zou schrikken. Hij vond het heel leuk en vertelde me helemaal enthousiast dat hij een kikker had gezien die heel erg stil had gezeten (net zo stil als de meditatiekikker!) toen hij bewoog was de kikker weg gesprongen.


Elke avond even voetballen. Soms met mij of Mark, soms alleen. Laatst met een groepje andere kinderen.

Naar de avonturen van Molletje kijken, met ....
 
... lekkere popcorn.


Een busuitje met Gemma.

Pelle kletst gezellig veel en reageert leuk op mijn vragen over voetbal. Hij is heel erg aanwezig in het contact, mooi om te merken. We hebben het over de kermis en hij vertelt welke attracties hij denkt dat er zullen komen. Pelle begint vaak te praten uit zichzelf in de bus of wijst iets aan wat hij ziet. Hij is erg nieuwsgierig als ik vertel dat ik ook altijd naar een jongen ga net als bij Pelle en stelt daar veel vragen over.

En dan was er natuurlijk ook nog spelen met de trein, waarover ik in al mijn enthousiasme al eerder vertelde. Nog één week te gaan. Ik verheug me erop.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten