donderdag 14 mei 2015

Over een dop en een afvoerputje.


“Mamma, help je me even?”, klinkt het boven uit de badkamer. De dop van Pelle’s kindertandpasta is in het diepe afvoerputje van  de wasbak gevallen. Alsof ze voor elkaar gemaakt zijn: er is nauwelijks speling tussen het ronde witte plastic en de gladde metalen wand. Hoe krijg ik dat ding weer omhoog? Geen grip voor mijn vingers, amper ruimte om er iets tussen te krijgen. En hoe ik de sifon onder de wasbak moest losschroeven, daar heb ik werkelijk geen idee van. Bovendien was het nog maar de vraag of de dop er dan doorheen zal vallen, want de sifon wordt smaller naar beneden toe.
Wat nu? Een mooi moment om als rolmodel op te treden, dat wel. Ik zal wel even laten zien dat ik voor geen kleintje vervaard ben.
Eerst maar eens kijken in onze gereedschapskist voor een geschikt instrument. Helaas, geen enkel bruikbaar ding. Allemaal te groot, net als de tang voor de spaghetti en die voor de open haard.

Met breinaalden lukt het ook niet. Mijn lange pincet van de lockmachine dan maar? 

Die is smal genoeg, maar gaat niet ver genoeg open.
Eigenlijk heb ik 2 smalle stokjes nodig, zoals die van ijsco’s. Dan kan ik zo de dop ertussen klemmen en omhoog halen. Maar ja, geen stokjes in huis. Iets van plastic dan? Meteen zie ik linialen in mijn geest opduiken.

Geprobeerd, maar nee, ook te groot.Ze passen niet in het gat.
Terug naar de gedachte over de stokjes. Tongspatels! Ik op de fiets naar de huisarts. Van de geamuseerde doktersassistente krijg ik zonder probleem 2 mee.

Helaas: er is maar ruimte om er 1 spatel tussen dop en wand te wurmen.
Ander idee dan: een gaatje branden in de dop en die dan met een haaknaald omhoog wippen.



Krijg ik ook niet voor elkaar want de vlam van de lucifers kruipt veel te snel omhoog vanuit het diepe gat. En zo’n soldeerapparaat of andere hete stang, laten we dat nou net niet hebben.


Wat nog meer? Iets met lijm en omhoog halen? Wat plakt er? Kauwgom! Voorradig in het keukenkastje, dankzij echtgenoot. Snel op zo’n dingetje gekauwd en de prop op de dop geplakt . Vervolgens een takel gemaakt van een knoop met een stukje draad. Knoop op kauwgommetje drukken en voorzichtig omhoog trekken.


En dat lukt! De dop komt omhoog! Na een kwartier is de missie geslaagd.
Ten dele dan, want dat van het rolmodel kan ik wel vergeten. De hele exercitie maakte nauwelijks indruk om Pelle. Maar wel op mezelf. Het is de vrucht van het opvoeden van een bijzonder kind. Als ik iets heb geleerd de afgelopen jaren, dan is het om de hoop niet op te geven. Om te vertrouwen op een goede afloop en intussen van alles uit te proberen en vindingrijk te blijven. Dan komt een oplossing in zicht. Zelfs voor huishoudelijke ongemakken.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten