vrijdag 24 juli 2015

Vakantie, deel 2.

Deze tweede vakantieweek hadden we veel bezoek, verspreid over de week. Er waren nl. 2 verjaardagen te vieren, die van Pelle en die van mij.
Hier op de Berenkuil betekent dat voor ouders dat je een uitbundig en genant moment hebt op het podium, waar je achter een rollator de polonaise doet (ach ja, alles voor het kind).


 De volgende dag was Pelle aan de beurt.



Hij werd nl. 10 jaar. Dat vierden we met gebak en cadeautjes.

x

Oma was er beide dagen en dat was erg gezellig.



Pelle kreeg van ons een kindercamera en daarmee werd natuurlijk druk geëxperimenteerd.
Verder werd er veel gezwommen
geklommen




een speurtocht voor moeders uitgezet  (met controlepost)

sterren gekeken in Dwingeloo

en was het gezellig met A, het schoolvriendinnetje van Pelle dat één dag kwam, onze vrienden Ans en Jeroen die de regen op zondagmiddag trotseerden, tante Marja die de verjaardag kwam vieren (cadeau: een dagje Efteling), Mart die eventjes een paar keer op visite kwam en het gezin dat we kennen van school. Voor mij een hoogtepunt. Want hoe fijn ik het ook vind met Pelle, hoe veel we ook met hem doen (en dan met name Mark), het blijft intensief om hem de hele dag om ons heen te hebben terwijl hij niet met andere kinderen speelt en ook niet graag leest of iets anders doet. Vreemd genoeg doet het me verdriet, deze vakantie. Dat had ik niet verwacht maar ineens is de confrontatie met al die kinderen die hier samen spelen pijnlijk. Het contrast is groot met het jongetje dat eigenlijk alleen iets met zijn ouders wil doen en ook niet graag zelfstandig naar het zwembad of de speeltuin wil. Ik was dan ook heel blij om te zien dat Pelle wel mee ging in de flow van de andere 3 kinderen die vertrouwd voor hem zijn. Hij ging met ze zwemmen en leuke dingen doen en Mark en ik konden lekker kletsen met de volwassenen.

De week eindigde in mineur. Oma werd ineens opgenomen op de afdeling hartbewaking van het ziekenhuis. Daar zijn we halsoverkop naar toe gegaan. Het lijkt allemaal met een sisser af te lopen en hopelijk kan ze dit weekend weer naar huis. Gecombineerd met de intensiteit van Pelle de hele dag bij ons kom ik dit jaar minder tot rust dan de vorige vakanties. Maar we hebben gelukkig nog een week. Ik hoop op veel zon, dan komt er ook meer ontspanning.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten