zondag 29 november 2015

Drukke maand.

Ik heb weinig geblogd, de afgelopen tijd. Hier gaat alles goed, maar het zijn drukke tijden. Vader en zoon hebben meegedaan met een hardloopwedstrijd in het Noorderplantsoen in Groningen en Pelle heeft op 11 november met zijn lampion gelopen.


We hebben een nieuwe dakkapel gekregen, ik ben dagen bezig geweest met het afsteken van behang. Ik draai bibliotheekdiensten op school en ben bestuurslid van een gymnastiekvereniging. Ik bezoek mijn schoonmoeder bijna elke donderdagmiddag en help mijn eigen bejaarde moeder. Ik zing sinds kort bij een koor en ben ook weer op naailes gegaan. Ik ben nu bezig met het naaien van een sweatervest voor Mark. Kortom, ik heb een rijk en gevuld leven.

Waarin de zorg voor Pelle nog altijd centraal staat. Als er geen spelers zijn dan speel ik zelf met hem. Als hij vrij is zijn we samen. 'Nog bij moe-der', noem ik het voor mezelf, à la Ot en Sien. En als Mark vrij is is het 'Nog bij va-der'.

En dan was er afgelopen dinsdag het zgn. keukentafelgesprek. Er kwam een vrouw van de gemeente,
in verband met de her-indicatie voor ons PGB. Dat loopt tot 1 mei volgend jaar en over de periode daarna moet de gemeente een oordeel vellen. Is er dan nog een PGB noodzakelijk? Ik heb veel tijd en energie gestoken in het maken van een zorgplan. Wat doen we thuis? Waarom doen we dat en hoe doen we dat? Wat bereiken we ermee? Waarom maken we geen gebruik van de reguliere zorg en waarom is het nodig dat we doorgaan op dezelfde weg?
Het is een goed verhaal geworden van 5 kantjes met nog eens 5 bladzijden bijlagen waarin ik veel concrete voorbeelden heb genoemd. Het gesprek verliep heel prettig en ik heb goede hoop dat we in ieder geval een deel van ons PGB wel zullen behouden. Volgende week krijg ik uitslag.

Pelle heeft ook hard en met evenveel plezier aan een verlag gewerkt, want hij heeft morgen een boekbespreking over Meermonster van Paul van Loon.


En we bereiden we ons voor op het sinterklaasfeest. Vandaag zijn we begonnen met het maken van een surprise. Pelle heeft een papieren patroon en vilt geknipt en genaaid met naald en draad. Dat laatste was voor het eerst en ik moet hem echt stap-voor-stap begeleiden maar het was heel fijn dat hij het wilde doen.


Ik geniet elk jaar weer erg van het maken van iets leuks en moois, waar we een cadeautje in stoppen. Het resultaat laat ik volgende week zien.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten