zondag 1 november 2015

Vakantie en een weerwolven feestje.

Vorige week zijn we een weekend in een bungalowpark in Emmen geweest. Het was heerlijk weer en we hebben een paar tochtjes op de fiets gemaakt maar ook veel gezwommen. Zaterdagavond zijn we naar de film geweest: Pan. Heel erg mooi vormgegeven maar voor Pelle echt veel te veel van het goede. Hij kan de snelheid en de veelheid van beelden niet verwerken en is ook niet geboeid door de vele vechterijen tussen de verschillende kampen. Daardoor kon hij niet opgaan in het verhaal.
En toch pikt hij wel de emotionele lading op. Peter woont in het begin van de film in een weeshuis ("Hè", zijn Pelle, "is dit Londen?" "Ik hoor de Big Ben". En verrek, ergens op de achtergrond sloeg de klok) en hij heeft daar nog over gedroomd. Heel bijzonder dat hij daar iets over vertelde èn dat hij mij vroeg of hij ooit naar een tehuis moet en hoe dat daar dan zal zijn. In zijn droom zag hij mij weer en toen moest hij huilen.

We zijn natuurlijk ook nog naar de dierentuin geweest en hebben goed naar de nijlpaarden en slangen gekeken.
We kwamen helemaal uitgerust weer terug, heerlijk.



En toen was het tijd om te beginnen met de voorbereidingen voor het weerwolvenfeestje van vandaag. Pelle heeft op zijn verjaardag deze afgelopen zomer het spel weerwolven van Wakkerdam  gekregen. Hij kende het omdat ze het in de klas ook regelmatig speelden en wilde heel graag spelleider zijn. Vandaar ook dat hij maar liefst 10 kinderen had uitgenodigd vandaag.
Na het uitpakken van de cadeautjes gingen we van start en toen bleek dat hij zich er toch een beetje op verkeken had: spelleider zijn was veel moeilijker dan gedacht als je ook nog 10 kinderen hebt die het spel zelf ook nog niet in alle finesses kennen en elkaar een beetje tegenspreken. Na een half uurtje gaf hij zich gewonnen en gingen we iets doen waar ik de afgelopen dagen héél veel tijd en energie in heb gestopt, nl. het lopen van een weerwolvenspeurtocht.

 Weerwolf! Monster bij volle maan
Bloed, vlees en botten eet jij op!
Maar wij zeggen stop!
Terug naar de onderwereld moet jij gaan
Hier kan je niet meer bestaan!!!!


De kinderen moesten allerhande dapperheidsproeven uitvoeren om uiteindelijk een leuze te bemachtigen waarmee ze de weerwolf konden verslaan.


Het begon in onze garage die was getransformeerd tot donkere spinnengrot. Daar moesten ze botten zien te bemachtigen. Daarna kregen ze de route en moesten ze langs bij de heks, waar ze spinnenbloed moesten drinken en in slijm moesten graaien. Vervolgens gingen ze op zoek naar de jager waar ze eigenlijk op een schietbord hadden moeten schieten maar omdat de jager die ochtend al zo vreselijk druk was geweest met het transformeren van de garage had hij zijn schietschijf vergeten. Geen nood, dan maar eikeltjes mikken in zijn tropenhelm. De tocht eindigde bij de oude heks waar ze drilpudding met spin moesten eten. Toen hadden ze van alle personages genoeg informatie gekregen om de weerwolf te temmen, die zich had verscholen in de tuin van de oude heks. Na deze ultieme krachtsinspanning kwamen ze allemaal terug en hebben we in de tuin marshmallows geroosterd.

Al met al was het een heel geslaagd feestje. Met dank aan manlief, oma en Mart. Gemma was helaas ziek, anders was zij ook gekomen. Ik heb genoten van mijn rol als Eucalipta de heks en van het bedenken van de extra puzzelopdrachten die ze tussendoor moesten doen.en het uitzetten van de 2 verschillende routes, het bemachtigen van 2 heksenbezems en andere spullen.



Het geeft me ook weer inspiratie om te spelen. En onze dappere Pelle heeft zelfs in de slijm gegraaid, terwijl hij het vaak zo moeilijk vindt om vieze handen te hebben. Bovendien was het fijn om hem zo te zien, te midden van alle kinderen. Nog niet helemaal aanwezig soms en vaak ook met andere dingen bezig, maar wel helemaal op zijn plek.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten