woensdag 6 januari 2016

2016

Een nieuw jaar is begonnen. Met veel ijzel en schaatsen op de straat. Wat een unieke ervaring voor Pelle.

Ik heb besloten om te blijven bloggen tot augustus dit jaar. Daarna gaat Pelle naar groep 8 en dan wil ik niet dat zijn leven zo openbaar blijft als nu. Dan ga ik misschien dit hele blog ook wel verwijderen. We blijven spelen en SonRisen, maar ik ga er dan geen verslag meer van doen in deze ruimte. Mijn missie achter dit blog, nl. om meer bekendheid te geven aan SonRise en CSL gaat dan wellicht een andere vorm aannemen. Of misschien ga ik me na al die jaren wel bezig houden met iets anders. Ik weet het nog niet.
En natuurlijk gaan we door met veel spelen en hem van alles aanbieden. Het is een intensieve manier van opvoeden, maar ik hou het vol omdat ik zie hoe goed het hem doet, ik er niet alleen voor sta en ik geniet van alle activiteit en van het hele proces. Dat is wel iets dat veranderd is in de loop van de tijd. Toen ik begon was ik vooral gericht op het resultaat: Pelle van zijn autisme afhelpen. Die drive is de grote motor geweest achter de opzet van het hele speelprogramma en het heeft me destijds veel focus en energie gegeven. Maar in de loop van de jaren is het doel als het ware meer vloeibaar geworden. Ik kan niet meer goed uit de voeten met een begrip autisme, het heeft zijn betekenis voor mij verloren. Bovendien wil ik ook respect hebben voor de eigenheid van Pelle en hem niet in een hokje duwen waar hij niet in past. Het doel is een punt in de toekomst, maar geeft mij niet meer de energie die het had.
Op dit moment ligt mijn focus veel meer in het hier-en-nu. Wat heeft hij nu nodig, op dit moment? Wat kan ik hem bieden? En welke vorm past daar dan bij? Wat kunnen anderen hem bieden? Hoe kan ik hem verbinden met al die goede invloeden? En vooral: hoe kan ik hem als uniek kind steeds weer ontvangen? Hoe kan ik er voor zorgen dat de negatieve oordelen en belemmerende overtuigingen die mijn energie en creativiteit blokkeren transformeren? Hoe kan ik steeds weer terugkeren naar de kern van de SonRise en CSL, nl. mijn houding? Die blijft zo essentieel. Pelle reageert op mijn energie. Hoe zorg ik ervoor dat die helder wordt en blijft? Het blijft interessant om daar naar te kijken en te blijven onderzoeken. Alles willen voor je kind, maar tegelijkertijd houden van hoe het nu is. Daarin ligt voor mij de kern van geluk. En daar kom ik vaak heel dicht bij. Geweldig.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten