woensdag 24 februari 2016

Huiswerk.



Vorige week hadden we weer ons 10 minuten gesprek op school. Het wordt moeilijker voor Pelle, in groep 7. Schreef de leerkracht vorig schooljaar nog “ondanks het feit dat hij vaker niet dan wel actief participeert in instructie, sta ik toch versteld van de hoeveelheid lesstof die hij tot zich neemt”, nu zit een gebrek aan concentratie Pelle in de weg. Zijn scores op rekenen, bijvoorbeeld, gaan achteruit. Zijn weektaak krijgt hij nooit af.
We hebben in goed overleg met zijn meester besloten dat Pelle zijn rekenwerk mee naar huis neemt en hier thuis nog even aan de slag gaat. Het rekenonderwijs is sinds ik op de lagere school zat wel erg veranderd, maar we kunnen voor back-up altijd terecht bij zijn meester, die zich ontzettend voor hem inzet. Bovendien is Mark ook een goede rekenaar.

Belangrijker dan de sommen vind ik dat we Pelle nu wat meer kunnen coachen op zijn werkhouding. Hij heeft nu vaak een alles-of-niets benadering. Of hij snapt het en doet zijn werk zingend, zoals gisteravond, of hij snapt het niet en blokkeert helemaal.

Ik heb een interessant boek van Carol Dweck gelezen, waarin ze beschrijft hoe je houding je leervermogen beïnvloedt. Sommige mensen hebben een zgn. fixed mindset: ze denken dat intelligentie een aangeboren vermogen is dat niet meer veranderd. Andere mensen hebben een growth mindset: zij denken dat ze door toewijding, inspanning en van anderen leren verder kunnen komen.
Je mindset ontstaat al vroeg en wordt onder andere beïnvloed door de feedback die je als kind krijgt. Complimentjes in de trant van “wat fijn dat je een hoog cijfer hebt gehaald” pinnen een kind vast op resultaat en maken het angstig. Want het zou in de toekomst wel eens door de mand kunnen vallen. Daarom is het kind minder geneigd om dingen uit te proberen. Wanneer ze feedback krijgen vanuit een vertrouwen in hun mogelijkheden zullen kinderen eerder een groeimindset ontwikkelen. Ze zullen blijven proberen. Het is daarom van belang dat je de inspanning van het kind waardeert en het proces ondersteund.
Hieronder geeft Dweck een aantal suggesties voor hoe je dat zou kunnen doen:

 Een mooi filmpje over de ideeën van Dwek vind je hier.

Wat betekent dat nu concreet voor ons? Hoe kunnen we zijn leerproces versterken?
Mark en ik hebben afgesproken dat we Pelle vooral gaan helpen om over dooie punten heen te komen: om toch door te gaan als het in eerste instantie moeilijk lijkt. Want op school haakt hij dan vaak af (vertrekt naar zijn geliefde dromenland). Onder begeleiding van zijn meester is hier al wel verandering in gekomen en gaat hij nu door met een 2e som als de 1e niet lukt.
Wij kunnen ons oprechte vertrouwen uitspreken dat het hem gaat lukken en dat hij dingen gaat begrijpen. We kunnen hem coachen als hij iets niet snapt. Zijn emoties (lichte wanhoop, weglopen van tafel) accepteren en uitleggen dat die heel gewoon zijn. Hem stimuleren toch door te gaan. Hem vragen wat zijn rekenstrategieën zijn en kijken of die effectief zijn. (Soms gokt hij maar een beetje).
Misschien komen we nog wel op een punt waar we ook kunnen onderzoeken of zijn leerstrategieën effectief zijn. Ik weet nu nog niet in hoeverre hij die nu al onder woorden kan brengen.
In ieder geval biedt het huiswerk ons weer een mooie nieuwe ingang om hem verder op weg te helpen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten