dinsdag 1 maart 2016

Spelen tussen de bedrijven door.

Pelle heeft vakantie. Hij voelde zich gisteren nogal slap en heeft de hele dag in pyjama doorgebracht :-) Het was een mooie dag. We hebben veel verschillende dingen gedaan:
  • Even gefantaseerd over de Thunderbirds. Als er een thunderbird 6 was, hoe zou die er dan uitzien? Hij bedacht dat hij het liefst door een buis onder de grond wilde. Zo vanuit de bank naar beneden en dan bij oma weer omhoog. Makkelijk voor als het regent.
  • Met de kaartjes van Blablabla bezig geweest.(zie hieronder). Associaties geoefend.
  • Ik heb een verhaal vertelt over een lief klein babykatje dat een gebroken pootje had en door Pelle werd gevonden. We gingen ermee naar de dierenarts en Pelle verzon een naam voor haar. Even dacht ik dat hij er klaar me was, want hij ging naar de keuken. Maar hij had een schaaltje melk opgehaald om aan het poesje te geven.
  • Naar een moderne aflevering van Thunderbirds gekeken.
  • Nog even een paar Engelse zinnen geoefend via de computer. Ik heb een heus LOI pakket besteld, want daarmee kun je Engels leren achter de computer, en dat is natuurlijk een grote motivator voor hem. Maar het pakket is nog niet gekomen. Daarom zijn we op zoek gegaan naar iets anders. Op een site voor VMBO onderwijs vond ik iets leuks: je ziet 25 plaatjes en je hoort een zin. De man zegt bv: “Throw the cucumber in the basket” (ja, echt!) en dan moet je het bijbehorende pictogram selecteren. We hebben het samen gedaan. Hij kent nog maar weinig woorden, viel me op. Hij krijgt ook Engels op school, maar kennelijk is dat nog niet zo ingedaald bij hem.
  • Gevoetbald met de grote roze bal.
  • Een gesprekje gehad over regeltjes. Die maakt hij zelf en hij heeft er soms last van. Gisteren had ik een theezakje op een schoteltje op de eettafel gelegd. Als ik terugkom van boodschappen doen gebaard hij mij dat ik het zakje weg moet halen. Want anders kan hij om half 6 niet achter de computer. Ik ben blij dat hij er even later spontaan over gaat praten en benoemd dat hij er last heeft van zijn eigen constructie. Zo met hem praten hierover is nog een beetje onontgonnen terrein voor mij en ik ben voorzichtig, wil hem de ruimte geven zich te uiten. Zeg hem dat het een gedachte is en vraag of hij ook een andere kan verzinnen. Dat lukt nog niet zo goed, dus ik verzin zelf één: "Ik kan het zakje in de afvalemmer doen". Hij vraagt mij of ik wel eens regeltjes verzin. Ik vertel dat ik als kind soms alleen op de witte strepen van het zebrapad wilde lopen. En dat dat niet altijd lukte. Dan laten we het onderwerp rusten.
Het mooie is dat we de dingen niet achter elkaar door gedaan hebben, maar dat het spelen met hem was vervlochten met voor mij alledaagse dingen. Want ik heb tussendoor de was opgehangen, de keuken en bijkeuken gezogen en gedweild, gezorgd voor het eten en boodschappen gedaan. Oma is nog eventjes langs geweest. Ik heb ook nog wat stukjes in de krant gelezen, de woordzoeker gemaakt en wat mailtjes geschreven en beantwoord. Dan zeg ik expliciet dat ik hem nu geen aandacht kan geven en daar kan hij steeds beter mee omgaan. Meestal gaat hij dan in zichzelf praten en soms pakt hij een boekje van FC Groningen of oefent hij wat handtekeningen.
Wat een grote stap voor hem is, is dat hij zichzelf nu begrenst in het computergebruik. Ik vind het namelijk niet goed als hij te veel achter een scherm zit. Hij geeft zichzelf anderhalf uur en verdeelt dat over 2 blokken van drie kwartier. Hij zet de wekker en stopt dan. Enorm knap.

Ik voel me ontspannen en creatief. Ik heb weinig last meer van het idee dat hij zichzelf moet vermaken als hij vrij is. Die impliciete eis heeft me heel lang dwars gezeten en ik heb er ook veel over geblogd, hier, onder de tags ‘alleen spelen’. Afgelopen zomer heeft het een schaduw geworpen op onze vakantie op de camping, toen hij steeds bij ons wilde blijven en ik de andere kinderen met elkaar of alleen zag spelen. Nu neem ik de situatie met Pelle zoals hij is. Ik heb er nu vrede mee gesloten en vertrouw erop dat hij zich ook op dit gebied wel verder zal ontplooien, met onze hulp. En dat voelt goed.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten