maandag 6 juni 2016

De spelers spelen.

Hieronder wat stukjes uit de verslagen van de afgelopen week. Die zat vol met spel, want Lila kwam dinsdag, Gemma woensdag en Mya vrijdag. Dat komt niet vaak voor, maar was even heerlijk. Want Pelle is behoorlijk gestresst de afgelopen tijd en raakt helemaal verstrikt in allerhande regeltjes. Daarover later meer. Nu een indruk van het spel dat de vrouwen hebben ingebracht.

Lila, 31 mei.

Het was vandaag mooi weer dus gingen we samen naar het bos. Ik had de muppet handpoppen weer meegenomen. Pelle was heerlijk ontspannen en kletste honderduit. Toen we op de open zandvlakte kwamen gaf ik Pelle een stok en begon zelf te tekenen met een andere stok in het zand. Pelle tekende meteen een hartje.. Ooh dat is leuk, zei ik, dat is vast het huis van Miss Piggy. En ja hoor, Miss Piggy en kikker werden erin gelegd.
Ik tekende een huis voor vogel. Ik vroeg Pelle om een huis te tekenen voor zichzelf.. als alles zou kunnen, waar zou je dan in willen wonen? Pelle wist het meteen en tekende een muziek-box waar hij midden in zou gaan wonen,zodat de muziek van alle muren naar hem toe zou komen (wauw!). Ik tekende een huis op de maan meteen zwembad en een hoog uitkijkpunt. Pelle vond dat we eerst maar naar de maan moesten vliegen.. en zo ontstond er een mooi toneelstukje.We vlogen samen naar de maan en vogel ging met ons mee. Daar gingen we zwemmen. We haalde kikker en Miss Piggy op. Pelle liet kikker en Miss Piggy knuffelen.. en toen, haha was er ineens een' sweet little babykikker'! Kikker was veranderd in een baby (geheel door Pelle zelf bedacht) en Pelle was heel lief voor kikker aan het zorgen, echt aandoenlijk om te zien. Hij had kikker in zijn armen en aaide hem over zijn kop, gaf hem een dekentje en liet Miss Piggy kusjes geven. Al spelend liepen we richting het theehuis om daar een ijsje te gaan halen. Halverwege stopte het verhaal ineens en wilde Pelle weer even gewoon en serieus doen. 

Gemma, 1 juni

Ik ging aan tafel zitten met wat zelf meegenomen klei en begin te kleien, 



Pelle komt al gauw bij mij zitten en roept gelijk nieuwsgierig 'Hey, wat is dat?' En pakt ook een stukje klei en gaat ermee bezig! Zonder weglopen of afleiding te zoeken gaat doet Pelle mee met kleien, heel bijzonder. Pelle maakt hartjes van de klei met een vormpje en laat ze aan mij zien. Pelle speelt ook nog even met zijn vliegtuig en doet alsof hij in het vliegtuig zit en neerstort en ik moet spelen hoe ik dan reageer. Ik ga heel hard huilen. Dan speelt hij dat Maarten (de vriend van Gemma) aankomt met het vliegtuig en uitstapt van een lange trip en we maken poppetjes van klei en spelen dit uit. Pelle doet heel mooi mee en leeft zich helemaal in. Ook maken we nog een babykleipoppetje en deze wordt tussen de andere poppetjes ingelegd en helemaal geknuffeld door Pelle.
Af en toe wast Pelle zijn handen, maar telkens gaat hij weer verder met de klei, we doen dit wel zeker een half uur!

We hebben ook nog een heel mooi en diep gesprek over dingen die niet perfect gaan. Pelle was namelijk even ge├»rriteerd omdat de haak in de schuur niet goed ging. Hij vertelt heel open over dat hij ruzie heeft gehad met mama en dat hij het lastig vindt om vandaag de regeltjes in zijn hoofd los te laten. Hij vertelt dat hij mama niet pijn wil doen, maar dat het soms even vastzit in zijn hoofd. Hij vergelijkt het met het geloof, iedereen gelooft in iets anders, ik ben eigenlijk een beetje IS en denk heel anders dan de anderen. Pelle omschrijft alle gevoelens heel duidelijk en kan heel mooi uitleggen wat hem dwars zit, ontroerend! 


Mya, 3 juni.
Als het mooi weer is, gaan Pelle en Mya naar haar zomerhuisje. Daar doet Pelle altijd hetzelfde: luiken open en dicht, op het dak zitten, vuurtje stoken. Deze keer is het ritueel wat minder star.

Ik kan nieuwe dingen inbrengen. Zo heb ik een reuze bellenblaas en laat ik zien hoe dit werkt. Pelle is erg onder de indruk van de grote bellenblaas-bollen en wil hij het zelf ook proberen. Hij is daar een tijdje geconcentreerd mee bezig. Daarnaast maken we waterballonnen die we tegen het huisje aan gooien. Pelle vindt dit prachtig en lacht hij veel. Ook gaan we verder met de tijdscapsule (een doosje dat ze gaan begraven en over een jaar weer naar boven gaan halen). We bedenken allerlei kleine schatten die we erin doen. Schatten zoals: dropjes in een luciferdoosje, waterballonnen, geld waar we een ijsje van kunnen kopen, een glazen hartje.

Het laatste half uurtje hebben we gezwommen in het meer. Pelle is erg bezig met het onweer wat vandaag voorspeld is. Wat moeten we doen als we in het water zijn? Kan ik inschatten wanneer het onveilig wordt? Kan de bliksem in het water slaan? Ondertussen zwemt hij in het water en springt van de steiger af. Dit gaat in ontspannenheid.
Als we ons aankleden wordt de lucht donker en horen we wat gedonder in de verte. Een gezin met drie kinderen blijft bij het meer. Pelle is daar niet zo gerust over en vraagt of ze op tijd weg gaan als er onweer komt. De vader ligt op de steiger en Pelle vraagt zich af of hij wel op tijd bij zijn gezin kan komen die op het gras zit. Pelle kan pas met mij weggaan als de vader is opgestaan. 'Gelukkig, nu is hij bij zijn gezin', zegt hij. Mooi om te zien hoe Pelle zo inlevend en betrokken was. We hadden ook wat gevulde waterballonnen meegenomen naar het meer maar zijn vergeten die te gebruiken. Pelle bedenkt dat we deze wel aan de kinderen kunnen geven, ik mag het doen. 



Onderweg naar huis barst een hoosbui los.
Pelle houdt zich er rustig onder en kijkt geïnteresseerd naar buiten. Ondertussen vraagt hij zich af of het gezin nog bij het meer zou zijn of inmiddels al weg zijn. Hij hoopt dat ze veilig binnen zullen zitten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten